Moet, moed en Moët

Jezelf weer bij elkaar rapen; wát een dooddoener is die spreuk. Op het moment dat je van alles naar niets gaat, moet je blijkbaar jezelf meteen weer bij elkaar rapen en doen wat je altijd deed.

 

Het was Koninginnedag 2012. Na het overlijden van mam, drie dagen daarvoor, verbleef ik een tijdje bij mijn zus in Groningen, omdat ik het geen fijne gedachte vond dat mam daar bij ons thuis in Zuidwolde lag. Ik heb niet zoveel met doden; ik schrijf er alleen over.

Afijn, wat doe je in een periode tussen het overlijden en de begrafenis in? Alles was samen met mam al doorgesproken, het draaiboek voor de afscheidsdienst was er al, en zelfs de pecan truffels waren al besteld. Het was een heerlijke warme lentedag en mijn zus, zwager en ik besloten de stad in te gaan. Heerlijk even geen bekenden die je de hele tijd aan zouden staren tot je in tranen zou uitbarsten. Gewoon lekker anoniem op een terras een biertje drinken en het over andere dingen hebben dan over die ellendige terugkerende dood.

Maar het moment dat niet te voorkomen was, kwam na zo’n anderhalf uur. ‘Hé Rik! Wat doe jij hier nou?’ Nou, ik kwam met hetzelfde doel als hij: lekker genieten en een feestje bouwen, en diep van binnen genieten van het leven. ‘Pff, dan zal je wel een zware dag hebben en alle moed hebben verzameld om hier naartoe te gaan.’ Een ongemakkelijke stilte, waarin ik bedacht of dat zo was, volgde. ‘Om eerlijk te zijn: eigenlijk niet.’ Op dat moment vond ik het heerlijk om niet met mijn eigen leven bezig te zijn en te kijken naar hoe andere mensen samen het beste uit die ene Koninginnedag haalden.

Die moed verzamelen heb ik eigenlijk nooit hoeven doen. De moed om over de hele situatie te spreken, om voor het eerst weer een gewone dag te starten en om mijn emoties te tonen. Want, weet je: als je geen zin  of geen moed hebt, dan doe je het gewoon niet. Ik had destijds geen moed om mam levenloos te zien liggen, hoewel ik begreep dat het er allemaal heel mooi en natuurlijk uitzag. Die moed zou ik nu nog steeds niet hebben, dus waarom zou ik mezelf dan bij elkaar rapen en de zware storm trotseren? Echt waar, je maakt jezelf er niet gelukkig mee.

Moed en moet ligt eigenlijk heel dicht bij elkaar. Als je geen moed hebt, moet je, en als je niet moet, dan moet je moed hebben. Plaats ergens willekeurig in de regel Moët en je hebt er ook nog wat lekkers te drinken bij het spreukje. Probeer voor jezelf de druk niet op moed of moet te leggen, maar bedenk in zo’n dergelijke situatie als hierboven of het je op dat moment wel een plezier doet. Zorg eerst maar dat je jezelf daarin leert kennen, en daarna kan je altijd nog moed tonen om je moed te moeten laten zien gemoeten te hebben